.. og sånn går no dagane .. og sånn går no dagane .. og sånn går no dagane

Vi har flytta, og gamle ting dukkar opp/kjem til overflata. Trufaste lesarar av bloggen har kanskje lagt merkje til at det i nyare tid har blitt posta meir bilete. Dette har jo samband med at eg no ikkje lenger må ta vegen om skanning av emulsjonsbasterte bilete, men kan via kabel overføre dei rett frå fotoapparatet. Nye tider altså.

Noko av det minste og festlegaste eg har kjøpt i Lille Øvregaten 4.

Cosina CX-2 var model for russiske Lomo og hadde motor som ekstrautstyr!

Eit polaroidkamera funne i Masfjorden. Har ikkje prøvd om det funkar.

Lubitel 166, sjarmerande men upålitelig russar.

Leica CL, utrangert etter eit ublidt møte med havet utanfor Sør-Afrika.

Etter at eg fekk ny sivil status, før: gift, no: gift 1 barn, har hendene vore fulle av alt anna enn bøker og lesing. Den einaste boka eg har lese etter januar er Vegen til førerkortet, og det var ingen pageturner, for å seie det sånn. Men på biblioteket fann eg fram litt på måfå til Hermanas av Torgrim Eggen. Ein roman om ein ung poet sin oppvekst på Cuba på 70- og 80-talet. Sentrale tema er kjærleik, sensur og politikk, ispedd litt sex og nokre historiske faktaboksar. Fyrst og fremst er det ei bok med 60% kjærleik og 70% beisk kritikk til Cuba, og regimet som styrer landet. God bok. Spring og lån hjå din næraste bokbuss.

Ja då var vi tilbake i Bergen. Veret er upåklagelig, men noko varmt. Eg har observert fleire som har kunstig vatning av plen og blomar, og det er ikkje ofte dei treng i Bergen. Framleis står det meste på hovudet i leiligheita, men vi har no fått måla veggar og tak, og er godt nøgde med resultatet. Stor takk til Frode, Siri og Øyvind. No vert det litt pendling til Voss, men det får gå. Må på biblioteket å få lånt meg ei bok til togturane. Nokon som har tips?

Dette vert nok den siste postinga frå Rypefjord. I morgon reiser bilen, på torsdag går flyttelasset og fredag flyr vi. Leiligheita er fyllt opp med kassar og øskjer, og lausøyre flyt rundt i påvente av å kome i dei siste eggkassane. Om lag 23 banankassar er allereie fulle, og det vert ein god del fleire. I bilen vert det no stappa det vi er gode for.

På laurdag var vi ein tur på Seiland og var innom laurdagskaféen på butikken i Hønseby. Randi fekk også besøk og vi fekk kaffi og heimelaga kaker.

I dag var eg i Alta og fekk prøve meg på glattkøyringsbana, og det vart cruiseing over Sennalandet i 90 og vel så det. Eg køyrde ikkje på rein, men rett før Grøtnes køyrde eg nedi eit hol i asfalten og punkterte høgre bakhjul.. Så var det fram med jekk og greier. Køyrelæraren tok det heldigvis fint, han har nok til salt i grauten og vel så det.

Ingeborg og Aili tek ferja. Quiz: Kva bok av godt likt vestlandsforfattar vert det hinta til i bileteteksten?

Hønseby i mai.

Ja, siste 17. mai her nord vart kald og våt, men vi held oss klokeleg innandørs det meste av dagen. Andre var ute og gjekk i tog i snøføyka. Ikkje har eg ete is heller. Men vi har så heldige å bli invitert til brunsj hjå Fredrik og Marte på Molla. Vi var så vidt komne inn døra før ein gynekolog på vakt serverte Lanson Gold Label 1996! Elles var det mykje godtfolk og god mat.

Smil, vink, snø og norske flagg

Godtfolk og god stemning

Fyrste 17. mai for Aili, nr 29 for far

Kald for togreisande i Hammerfest

Best å halde seg innandørs..

.. sjølv om Fredrik og Marte har kongebalkong

Over til Stian og Merete var det høg familiefaktor og sekkelaup i hagen

Og eggelaup i åttetalsløype

Eg fekk også vere med!

Fiskedam! Fiskedam!

Hadde besøk av H og A i helga, og sjølv om det var høgtid, var det på høg tid å legge om til sommardekk på bilen. Så A og eg fekk jobben gjort i ein fei, medan snøen lava ned. La også merke til at mønsterdjupna på bakdekka var farlig grunn. Vi må nok belage oss på eit lite utlegg til to nye dekk.. Så no snøar det tett, og vi har to dekk utan mønster. He he. Let’s hit the road! Kanskje er det tida for å lære seg brekksladd?

“Hurra! Det vart ja i uravrøystinga i LO for det framforhandla forslaget.”

“Men kva vil AFP-ordinga seie for meg når eg vert gamal?”

Endelig! No har det vore ei heil veke med sol og fineveir, snøen smeltar og våren er kanskje rett rundt svingen. (ein veit aldri her nord..). Om 15 dagar er det midnattsol og det er berre å leggje klar Mosel- og Chablisflaskene i kjøleskåpet. Eg kjem nok til å ta fram sumarjakka i laupet av dagen og vinterhua er bytta ut med solbriller og ipod.

I byen er det russ i alle fargar og vasspumpegevær større enn nokon gong. Det er raud mot oransje, svart mot raud, blå mot småungar og alle mot alle. Det er livsfarlig i gatene og butikkeigarane er vel sånn midt på treet misnøgde med heile greia.

På det personlige plan kan eg nemne at me flyttar sørover om mindre enn ein månad. Det vert nok rart og litt kjekt og, sjølvsagt. Dei som reknar seg som våre vener i Bergen ™ bør kjenne si besøkingstid og stille på Hurtigruteterminalen på Nøstet når lasset kjem.

Vi har hatt og skal ha mykje besøk, og eg begynner å bli litt lei confit de canard.. Elles har eg fått mms frå far min i bar overkropp på ei strand i det nordlige Italia. Meir er det ikkje å seie om det, utan at det vert psykologmat..

Lokal fugl knipsa på litt for lang avstand. Fin i allefall.

K&B gifta seg på laurdag, og dei stråla i duskregnet i Kristiansand. Hurra! God mat, fin stemning og til dels poengterte talar.

Det var kjekt å få seg ein tur sørpå, og å treffe att litt vestlendingar og anna godtfolk. Innkvarteringa eg hadde ordna for A, K og meg, var dog i enklaste laget. Vel, vi fekk no stroke dressbuksene våre, på eit bord som vi stal frå resepsjonen. Av andre positive ting å nemne, er reint sengetøy, varmtvatn i dusjen, delvis fungerande trådlaust nettverk og desillusjonerte islandske teenagers i resepsjonen.